Vervoersprobleem bij re-integratie, wie lost dit op?

Eén van je beste werknemers is ziek. Dat is natuurlijk vervelend voor de werknemer maar er komt ook veel op jou af, als werkgever. Wat doe je bijvoorbeeld als de bedrijfsarts terugkoppelt dat de werknemer kan re-integreren, maar de werknemer zelf aangeeft dat hij vanwege een vervoersprobleem niet op de werkplek kan komen?

Twee situaties
Om te beginnen is het goed om te achterhalen waar het vervoersprobleem vandaan komt. Beschikt de werknemer niet langer over een auto omdat zijn partner die nodig heeft? Of heeft de bedrijfsarts aangegeven dat er een medische reden is waarom de werknemer niet kan reizen met auto, fiets of OV? Dat maakt nogal een verschil.

Privéomstandigheden
Is er volgens de bedrijfsarts geen medische reden voor een vervoersbeperking, dan geldt als hoofdregel dat een vervoersprobleem voor rekening en risico van de werknemer komt. Dat is onder andere terug te lezen in een uitspraak van het Gerechtshof ’s-Hertogenbosch en de rechtbank Gelderland.

Medische beperking
De zaak wordt anders wanneer de bedrijfsarts meldt dat het vervoersprobleem een medische oorzaak heeft. Volgens artikel 3 Beleidsregels beoordelingskader poortwachter moet je namelijk als werkgever, binnen redelijke grenzen, de werknemer in de gelegenheid stellen re-integratiewerk te verrichten. Dat betekent concreet dat van jou als werkgever meer inspanning verlangd wordt als sprake is van een medisch vervoersprobleem dan wanneer het vervoersprobleem enkel voortvloeit uit privéomstandigheden.

Voorbeelden
In de rechtspraak zijn een aantal goede voorbeelden daarvan te vinden, zoals:

• Het aanbieden van een pendelbus aan een zieke werknemer die volgens de bedrijfsarts niet zelf auto kan autorijden (Gerechtshof ’s-Hertogenbosch);
• Het aanbieden van reistijdcompensatie zodat de extra reistijd die gepaard gaat met het reizen via openbaar vervoer als werktijd gezien wordt (Gerechtshof ’s-Gravenhage);
• Het aanbieden van een voorschot op het loon zodat het buskaartje iedere week betaalt kan worden (Gerechtshof ’s-Gravenhage);
• Het aanbieden van een taxivergoeding (rechtbank Rotterdam).

Maatregelen
In de hierboven genoemde zaken was telkens sprake van een medische beperking waardoor zelfstandig reizen met de auto niet mogelijk was. Ondanks de aangeboden oplossingen, bleven de betrokken werknemers weigeren het re-integratiewerk te verrichten. Zij hielden vol dat het werk niet passend was vanwege het reizen.

De werkgevers waarschuwden en stopten uiteindelijk de loonbetaling. In sommige gevallen leidden het zelfs tot beëindiging van het dienstverband! Interessant om te zien is, zeker in de uitspraak van het Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch, dat de loonstop terecht was opgelegd vanaf het moment dat de werkgever met een oplossing of tegemoetkoming kwam.

Conclusie
De rechter hecht dus veel waarde aan een coöperatieve houding van de werkgever. Denk je voldoende mee, bied je (tijdelijke) oplossingen, ben je flexibel ten aanzien van de aangeboden werktijden? Zo ja, dan is de kans groter dat de rechter een loonstop of beëindiging van het dienstverband in stand laat.

Let op! Laat je wel goed adviseren voordat je overgaat tot een van deze maatregelen.

Tip!
In sommige gevallen is de vervoersvoorziening van het UWV nog een optie. Deze voorziening kan tijdelijk of permanent bij het UWV worden aangevraagd voor situaties dat vervoer nodig bij bijvoorbeeld re-integratie. Werknemer dient deze aanvraag te doen.
Daarnaast kun je navraag doen bij je verzuimverzekeraar of zij nog iets kunnen betekenen in het vergoeden van de kosten.