De Centrale Raad van Beroep bevestigt (weer) dat een onjuist advies van de bedrijfsarts voor rekening van de werkgever komt

Eind 2025 is het “Wetsvoorstel wijziging toets op re-integratie-inspanningen en WIA-voorschotregeling” ter internetconsultatie voorgelegd. Met dit wetsvoorstel wordt onder andere geregeld dat het advies van de bedrijfsarts over de belastbaarheid van de werknemer leidend wordt bij de RIV-toets. Een werkgever kan dan geen loonsanctie meer krijgen vanwege een medisch verschil van inzicht tussen de bedrijfsarts en de UWV-verzekeringsarts over de belastbaarheid van de werknemer. De beoogde datum van inwerkingtreding van deze nieuwe werkwijze is 1 januari 2028.

Politieke wensen en rechtspraak liggen uit elkaar
Maar zo ver is het nog niet en ondertussen staat de rechtspraak niet stil. Daar gaat dit artikel over. Want hoewel er al jaren politieke plannen zijn op dit vlak, is de regelgeving (nog) niet aangepast. Zo is een wereld van verschil ontstaan tussen de richting die de politiek op lijkt te gaan en de feitelijke rechtspraak.

Terugblik
Het begon met een uitspraak van de Rechtbank Oost-Brabant in 2022. Tot die tijd werd in de rechtspraak uitgegaan van de “voor rekening en risico” benadering. Die kwam erop neer dat de werkgever verantwoordelijk was voor alle door hem ingeschakelde deskundigen tijdens het re-integratietraject. Ook een onjuist (medisch) advies van de bedrijfsarts kwam daarmee op het bordje van de werkgever te liggen. De Rechtbank Oost-Brabant nuanceerde die vaste rechtspraak door een zogenoemde “vergewisplicht” te introduceren. Daarbij was de gedachte dat wanneer er geen reden voor de werkgever was om te twijfelen aan de adviezen van de bedrijfsarts, de werkgever de re-integratie mocht invullen op basis van dat advies. Het UWV zou in dat geval geen loonsanctie mogen opleggen.

Eind 2023 kwam de Centrale Raad van Beroep met een antwoord op deze nuancering van de Rechtbank Oost-Brabant. De uitkomst daarvan werd door velen als teleurstellend gezien. De Centrale Raad van Beroep bleef namelijk vasthouden aan de “voor rekening en risico” benadering, ook ten aanzien van de adviezen van de bedrijfsarts. Wel werd in die uitspraak de professionele marge van de bedrijfsarts benadrukt:

“Het enkele feit dat de verzekeringsarts – achteraf oordelend – in sociaal-medisch opzicht zelf anders zou hebben gehandeld of tot een afwijkende inschatting van de belastbaarheid komt, is in dit verband onvoldoende om te kunnen komen tot de conclusie dat de bedrijfsarts de hem toekomende professionele marge heeft overschreden en daarmee sprake is van een tekortkoming in het sociaal medisch handelen van de bedrijfsarts.”

Recente ontwikkelingen
Daarmee leek de kous af, totdat in mei 2025 de Rechtbank Oost-Brabant  het nogmaals probeerde en wederom een uitspraak deed waarbij werd uitgegaan van de genuanceerde benadering die zij in 2022 al benoemde. Dit is bijzonder omdat de Centrale Raad van Beroep daar in 2023 al een streep doorheen zette.

En zo gebeurde het dat de Centrale Raad van Beroep zich genoodzaakt zag zich wederom uit te spreken op dit vlak. Dat gebeurde sneller dan verwacht want in januari 2026 verscheen de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep al. Daarin is te lezen dat de Centrale Raad van Beroep (nog steeds) niet meegaat in de genuanceerde benadering van de Rechtbank Oost-Brabant. De “voor rekening en risico” benadering blijft dus staan.

Voor de praktijk
Dit betekent concreet dat de werkgever zich niet kan verschuilen achter het advies van de bedrijfsarts. Ook niet als hij geen enkele reden had om te twijfelen aan het ontvangen advies. De enige hoop voor de werkgever op dit vlak is het wetsvoorstel waarmee dit artikel begon. Als dat voorstel daadwerkelijk wordt aangenomen, kan de werkgever opgelucht ademhalen en kan hij daadwerkelijk vertrouwen op de adviezen van de bedrijfsarts zonder dat een loonsanctie op de loer ligt.