Bore-out in een tweede spoortraject, in hoeverre moet rekening gehouden worden met intellectuele uitdaging?

Tijdens een tweede spoortraject wordt gezocht naar nieuw werk dat past bij de belastbaarheid. Maar wat nu als bij dat nieuwe werk het risico van een bore-out loert? In hoeverre moet men bij een tweede spoortraject rekening houden met voldoende intellectuele uitdaging?

Casus
In een recente zaak bij de rechtbank Gelderland speelde het volgende. Een ambulant begeleider werd ziek. Volgens de bedrijfsarts had zij beperkingen in het persoonlijk en sociaal functioneren waardoor zij haar eigen werk niet meer kon doen. Daarom werd een tweede spoortraject ingezet.

Tweede spoor
In het tweede spoortraject zijn met werkneemster verschillende zoekrichtingen besproken zoals productiewerk en administratief werk, aangezien daar meer mogelijkheden zijn die aansluiten bij de vastgestelde beperkingen.

Geen uitdaging
Werkneemster vindt dat productiewerk geen optie is omdat ze daar niet gelukkig van wordt en omdat ze meer kan. Over administratief werk heeft zij aangegeven dat zij hierin geen uitdaging ziet. Hoewel het niet letterlijk in de uitspraak terugkomt, lijkt de werkneemster hiermee indirect ook te wijzen op het risico van een bore-out.

Druk opvoeren
De arbodienst, het re-integratiebureau en de werkgever stemmen vervolgens met elkaar af dat zij geen druk op de ketel zetten en werkneemster niet verder aansporen tòch te zoeken naar dit type werk. Zij zien daarvan af om spanning, stress en daarmee terugval te voorkomen.

Loonsanctie
Het UWV meent dat, mede daarom, het tweede spoortraject niet adequaat was. De werkgever krijgt een loonsanctie die door de rechtbank Gelderland in stand wordt gelaten. Daarbij wordt overwogen:

“Dat werkgever vanwege de psychische kwetsbaarheid van werkneemster desondanks zoveel mogelijk wilde aansluiten bij haar wensen en interesses, biedt naar het oordeel van de rechtbank … geen deugdelijke grond voor het niet verrichten van voldoende re-integratie-inspanningen.”

WIA-beoordeling
Wist je dat over het risico van een mogelijke bore-out ook geprocedeerd is in het kader van de WIA-beoordeling? Een betrokkene vond de geduide functies bij de WIA-beoordeling niet passend omdat daarin een groot risico zou zijn op een bore-out en dus nieuwe uitval. Daar ging de rechtbank Midden-Nederland ook niet in mee:

“De rechtbank is van oordeel dat dit een onzekere toekomstige gebeurtenis betreft en dat bovendien niet gezegd kan worden dat eiseres medisch gezien niet in staat is om de geduide functies te verrichten.”

Tip!
Ik begrijp dat gezocht wordt naar werk dat (enigszins) aansluit bij de wensen van de werknemer omdat dit de kans op duurzame werkhervatting vergroot. De juridische werkelijkheid is echter weerbarstiger.

Uit de rechtspraak volgt dat zowel bij de RIV-toets als de WIA-beoordeling enkel gekeken wordt naar de medische passendheid van de functies en niet naar de mate van intellectuele uitdaging. Houd dit onderscheid dus goed in de gaten!