Vrijdagdilemma
Sinterklaas en zijn Pieten hebben de drukste maand van het jaar, maar als je er met een arbo-oog naar kijkt, dan zie je ineens een werkdag vol gevaar.
Voldoen SInt en Piet met al die pret wel aan de Arbowet? 

Het is december, overal klinkt weer vrolijk gelach,
maar op het dak speelt zich iets af wat elke arboman doet schrikken, zachtjes of hard, overdag of in de nacht.
Sinterklaas rijdt met zijn trouwe ros, dat hoort bij ieder goed verhaal,
maar een paard op een glad pannendak… dát is arbogevaar in optima forma, helemaal.

De RI&E zou hier direct een rood alarm laten slaan,
want één verkeerde stap van paard of Piet en ze liggen zo beneden op de stoep, om hup, linea recta naar de SEH te gaan.
Het Arbobesluit Valgevaar zegt helder: voorkóm die val, beperk elk gevaarlijk spektakel,
met vangnetten, harnassen, veilige ladders: zo staat het, zwart op wit, in het juridische orakel.

En Sint let ook goed op wat in het Arbobesluit Fysieke Belasting staat,
rustpauzes, taakafwisseling en training zijn verplicht, zodat de gezondheid niet vergaat.
Zonder die maatregelen is het wachten op rugpijn,
en is het de werkgever die de norm schendt en die gevolgen zijn niet fijn.

En dan die schreeuwende kinderen, het is nooit stil,
de decibellen vliegen rond, een gehoorbeschadiging het gevolg van al het gegil.
Ook geluidsrisico’s horen in het arbo‑verhaal, dat is bepaald geen kinderspel,
want eens beschadigd gehoor herstelt niet meer, dat weet elke arbospecialist wél.

Volgens die wet moet de werkgever risico’s inventariseren en maatregelen paraat hebben staan,
niet achteraf roepen: “We doen het al jaren zo, dat zal nu toch ook wel weer goed gaan.”
Want “zo doen we het altijd” is juridisch gezien een buitengewoon zwak bestaan,
als bij het eerste ongeluk blijkt dat er nooit een deugdelijke RI&E is gedaan.

Het werk van Sint en zijn Pieten is prachtig om te zien, elk jaar weer een feestelijk verhaal,
maar eigenlijk is het te hoog, te zwaar, te koud en te gevaarlijk, volgens elk arbo‑signaal.
Traditie botst hier met veiligheid, dat is het echte dilemma waar het om draait,
blijven we doorgaan “zoals altijd”, of zorgen we dat het Sinterklaaswerk voortaan ook arbo‑proof en veilig voortbestaat?