Coronacrisis: onvoorzienbare omstandigheid?

De hoofdregel luidt dat partijen erop moeten kunnen vertrouwen dat gemaakte afspraken worden nagekomen. Uitzonderingen zijn mogelijk. Dit is bijvoorbeeld het geval bij onvoorzienbare omstandigheden. Kan de coronacrisis als een onvoorzienbare omstandigheid worden aangemerkt?

Op vordering van een partij kan de rechter de gevolgen van een overeenkomst wijzigen of deze (gedeeltelijk) ontbinden als sprake is van onvoorzienbare omstandigheden. Deze onvoorzienbare omstandigheden moeten van dien aard zijn dat een partij – naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid – ongewijzigde instandhouding van de overeenkomst niet mag verwachten. De lat ligt dus hoog. Daar komt nog bij, dat deze wijziging of ontbinding niet kan worden uitgesproken als deze volgens de aard van de overeenkomst of in het verkeer geldende opvattingen voor rekening van de partij komt, die zich op deze onvoorzienbare omstandigheden beroept.

In een huurkwestie heeft de rechtbank Rotterdam onlangs de coronacrisis als een onvoorzienbare omstandigheid aangemerkt (Uitspraak rechtbank Rotterdam d.d. 7 augustus 2020, ECLI:NL:RBROT:2020:7089). Volgens deze rechtbank is het evenwel niet beslissend of de coronacrisis ten tijde van het sluiten van een overeenkomst voorzienbaar was. Het gaat erom van welke veronderstellingen partijen zijn uitgegaan en of zij in de mogelijkheid van het optreden van deze crisis hebben willen voorzien of die mogelijkheid stilzwijgend in de overeenkomst hebben verdisconteerd. Volgens de rechtbank was hiervan in dit geval geen sprake. De coronacrisis werd dus als onvoorzienbare omstandigheid aangemerkt. De rechtbank is echter niet overgegaan tot het wijzigen van de (gevolgen van de) huurovereenkomst.
Gezien de omstandigheden van het geval was de coronacrisis niet van dien aard dat – naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid – van de wederpartij niet verwacht kan worden dat de huurovereenkomst ongewijzigd in stand blijft. De huurovereenkomst bleef dus ongewijzigd.