Moet de bedrijfsarts een nieuwe LAB opstellen als tijdens het tweede ziektejaar de belastbaarheid van de zieke werknemer wijzigt?

Hoe belangrijk is het dat de lijst met beperkingen (LAB) geactualiseerd wordt tijdens het tweede ziektejaar? En is het überhaupt nodig dit te doen als het tweede spoortraject al in gang is gezet? De Centrale Raad legt het uit!

Casus
Een winkelmedewerker valt op 30 november 2020 uit vanwege psychische klachten. De bedrijfsarts begeleidt deze zieke werknemer en stelt op 25 oktober 2021 een lijst met beperkingen (LAB) op. Deze lijst wordt vervolgens gebruikt voor een arbeidsdeskundig onderzoek en het vormt de basis voor het tweede spoortraject dat daarna volgt.

Toename van klachten
In januari 2022, drie maanden na opstellen van de LAB, nemen de klachten van de werknemer echter toe. Deze toename is het gevolg van de inzet van het tweede spoortraject, een conflict met de werkgever en een intensieve behandeling die op dat moment start.

Bedrijfsarts
De bedrijfsarts past de LAB echter niet aan. Als argument daarvoor voert hij aan:

“… dat eventuele wijzigingen in de belastbaarheid van werknemer na arbeidskundig onderzoek niet meer van toepassing waren omdat de belastbaarheid (met de LAB van 25 oktober 2021) al was opgesteld en het spoor 2-traject al was ingezet …”

Volledige uitval
De LAB bleef dus ongewijzigd omdat het tweede spoortraject nu eenmaal al liep. Dit leidt ertoe dat de werknemer zijn behandeltraject tijdelijk moet stopzetten en de re-integratieactiviteiten niet verder kan voortzetten. Uiteindelijk krijgt hij een volledige terugval.

UWV
De verzekeringsarts van het UWV oordeelt vervolgens:

“… dat geen rekening is gehouden met het feit dat de in het voorjaar van 2022 begonnen behandeling een fnuikende invloed had op de belastbaarheid van werknemer en dat de aanhoudende druk op werknemer om toch vooral fulltime inzetbaar en beschikbaar te blijven voor het spoor 2-traject een verdere negatieve invloed op werknemers mentale belastbaarheid heeft gehad.”

Centrale Raad
De Centrale Raad laat de loonsanctie in stand en benadrukt daarbij het belang van een actuele LAB tijdens het tweede ziektejaar:

“Bij een duidelijk afnemende belastbaarheid is bijstelling van de belastbaarheid van werknemer in een FML of LAB van belang om inzicht te blijven houden in de inzetbaarheid van werknemer tijdens het spoor 2-traject. Immers dient een FML of LAB als uitgangspunt voor een arbeidsdeskundige om te beoordelen of zoekprofielen, vacatures, functies en/of werkervaringsplekken passend zijn voor werknemer, gelet op zijn medische beperkingen.”

Tip!
De Centrale Raad is heel duidelijk in deze uitspraak: het feit dat het tweede spoortraject al is gestart, is geen reden om de LAB niet meer te actualiseren.

We leren hiervan dat het uitgaan van een verouderde LAB, en het weigeren deze bij te stellen, kan leiden tot een loonsanctie voor de werkgever. Goed voor alle betrokken partijen om daar op te letten bij een wijziging in de belastbaarheid tijdens het tweede spoortraject!