Dilemma Vrijdag 😎

Ontslag op staande voet: kun je nog verwachten dat je werknemer op werk verschijnt nadat je hem op brutale wijze thuis opzoekt?

Nee, althans niet zomaar. In dit geval had de werkgever in de ochtend de voordeur van het huis van de werknemer ingetrapt om daarna de slaapkamer van de werknemer te betreden. Om dan direct te spreken van werkweigering zonder dat de werknemer daarvoor een gegronde reden had en dus over te gaan tot ontslag op staande voet, is dan ook te kort door de bocht. Hoe moet je een dergelijke gebeurtenis dan wel oplossen?

Werkweigering komt bij menig werkgever helaas weleens voor. Het kan zelfs in sommige situaties een dringende reden voor ontslag op staande voet opleveren. De kantonrechter Alkmaar oordeelde hier recent nog over. In die kwestie ging de werkgever over tot ontslag op staande voet, omdat de werknemer door niet op te komen dagen volgens de werknemer werk weigerde. Dat kon niet, aldus de kantonrechter. Het niet verschijnen was het gevolg van een actie van de werkgever een dag voor het gegeven ontslag. Het had op de weg van de werkgever gelegen om eerst in gesprek te gaan over het incident, de werknemer nadien weer op te roepen voor werk en zo nodig te waarschuwen dat werkweigering tot ontslag zou kunnen leiden. Deze stappen had de werkgever niet genomen.

Het voorgaande geeft maar weer eens aan dat ontslag op staande voet wegens werkweigering een gevoelig proces is waarbij je als werkgever zorgvuldige pogingen moet hebben gedaan om toch tot een werkbare situatie te komen. Ontslag op staande voet is immers een laatste redmiddel. Een onterecht gegeven ontslag op staande voet kan flink in de papieren lopen.